Nicolai Gjellestad

Bambushytta

Eg må fortelje om bambushytta vår. På Koh Lipe booka vi oss ei bambushytte i nærleiken av stranda, i idylliske omgjevnader med trær og natur.

Vi blei teken i mot av ei hyggeleg fransk vert. Han som starta denne plassen er fransk, og då er det mykje franske gjestar og arbeidarar. Ho beklaga seg veldig, og sa at vi måtte vente til klokka fem eller seks med å ta over rommet, dei måtte berre reparere det. Gjestane før oss hadde trakka gjennom golvet, dette er ein problemstilling eg aldri har vore borti før. Vi venta mens dei splitta på bambus og stifta dei fast, og når dei var ferdig var det vår tur til å overta.

Sand og strand på Koh Lanta

Etter storbylivet i Bangkok dro vi sørover til Koh Lanta for å oppleve litt sand og strandliv. Eg trudde eg hadde bestilt drosje til altfor tidleg om morgonen, men det viste seg å vere det riktige, då drosja kom for seint på grunn av trafikkork. Det skulle vise seg at den flyreisa var heilt perfekt. På flyplassen Don Mueang var det nesten ingen kø for å sjekke inn, ingen kø i tryggleikskontrollen og vi slapp først inn på flyet fordi vi reiser med små barn. I Thailand har vi opplevd fleire gonger å få spesialbehandling på grunn av barna, og det gjer ting lettare for oss. Taxien som skulle ta oss frå flyplassen i Krabi til hotellet i Koh Lanta var 40 minutt forsinka, så det var det einaste denne reisa kunne trekkast litt for, men det løyste seg.

Hallo Bangkok

Vi har over tid spart opp og drøymt om å ta nokre månadar fri for å reise rundt i Søraust-Asia. Endeleg var dagen her og vi sat oss på flyet frå Bergen til Bangkok via Oslo. Dei siste vekene har gått til planlegging, pakking og førebuing til reisa og det er deileg å endeleg vere på tur. Det er ikkje til å stikke under eit flysete at flyturen bad på lite søvn og dårleg stemning, men vi kom oss gjennom det. Første natta var heller ikkje så kjekk å vere ute av døgnrytma, men vi kom i balanse etter det.

Kreativ Motstand

Eg ser på meg sjølv som ein kreativ person, i alle fall ein som vil vere det. Eg les bøker om kreativitet, eg går rundt å tenkjer på ting eg vil lage. Eg tullar med at eg skal slutte i jobben min og berre vere kreativ. Men kvar dag møter eg på Motstanden. Det kjennes av og til som om Motstanden personleg er ute etter meg for å sabotere alle forsøk på å gjere noko kreativt.

Kvifor lagar eg blogg?

Opp gjennom tidene har eg gjort mange forsøk på å lage ein blogg, men kvar gong så blir det aldri noko ut av det. Kvifor har eg over lang tid eit ønskje om å skrive ein blogg, eller lage ein nettstad, og kvifor greier eg det aldri?

Eg heiter Nicolai og er i skrivande stund 36 år, født i 1989. Det er litt rart å tenkje på at eg alt er 36 år, med ein draum om å lage ei eiga nettstad der eg kan publisere tankane mine, bileta mine, prosjektene mine, med alle fortsetningar for å gjere det, ikkje har klart det enda. Ikkje berre er nettstader kjempeenkelt å lage, eg er utvikler også, så eg kan berre lage det, utan å betale pengar til nokon for å gjere det for meg. Alt ligg til rette for at det er noko eg kan få til på ein kveld.